افزایش ۴۳۱ درصدی قیمت روغن در یک سال؛ کارمند ایرانی دونده‌ای که هرگز به «آرامش اقتصادی» نمی‌رسد

*🏃‍♂️ کارمند ایرانی؛ دونده‌ای که هرگز به مقصد نمی‌رسد 🔻 انفجار قیمت مواد غذایی در یک سال/ روغن ۴۳۱ درصد گران شد 🔻بررسی‌ها از بازه اردیبهشت ۱۴۰۴ تا اردیبهشت ۱۴۰۵ نشان می‌دهد برخی اقلام اساسی با جهش قیمتی بی‌سابقه مواجه شده‌اند. 🔻قیمت روغن نباتی در این مدت ۴۳۱ درصد افزایش یافته و روغن مایع نیز رشد ۳۵۳ درصدی را ثبت کرده است. 🔻بهای تخم‌مرغ به عنوان یکی از اصلی‌ترین منابع پروتئین خانوارهای کم‌درآمد، ۳۴۲ درصد افزایش داشته است. 🔻قیمت مرغ نیز در همین بازه زمانی رشد ۳۴۲.۹ درصدی را تجربه کرده است. 🔻در حالی که گزارش‌ها از افزایش چندصددرصدی قیمت برخی کالاهای اساسی مانند روغن، مرغ و تخم‌مرغ در یک سال گذشته حکایت دارد، حقوق کارمندان و بسیاری از حقوق‌بگیران تنها حدود ۲۰ درصد افزایش یافته است. این اختلاف فاحش، تنها یک مقایسه آماری نیست؛ بلکه تصویری روشن از واقعیتی است که میلیون‌ها خانواده هر روز با آن زندگی می‌کنند. در اقتصاد، آنچه اهمیت دارد میزان افزایش حقوق نیست، بلکه قدرت خرید واقعی مردم است. وقتی هزینه تأمین کالاهای ضروری زندگی چند برابر می‌شود اما درآمدها رشد اندکی دارند، نتیجه چیزی جز کاهش رفاه و کوچک‌تر شدن سفره خانوارها نخواهد بود. روغن، مرغ و تخم‌مرغ کالاهای لوکس نیستند که حذف آن‌ها از سبد خرید صرفاً به معنای تغییر سبک زندگی باشد. این‌ها از پایه‌ای‌ترین نیازهای غذایی خانوار محسوب می‌شوند. افزایش شدید قیمت این اقلام، بیش از هر چیز بر زندگی اقشار حقوق‌بگیر، بازنشستگان و خانواده‌های کم‌درآمد اثر می‌گذارد؛ همان گروه‌هایی که امکان جبران این افزایش هزینه‌ها را از طریق رشد درآمد ندارند. 🔻شکاف میان رشد حقوق و رشد هزینه‌های زندگی، هر روز عمیق‌تر می‌شود. در چنین شرایطی، افزایش حقوق اگر متناسب با واقعیت‌های اقتصادی جامعه نباشد، بیش از آنکه گره‌ای از مشکلات معیشتی باز کند، تنها بخشی از فشار موجود را به تعویق می‌اندازد. 🔻نتیجه این روند را می‌توان در کوچک‌تر شدن سبد خرید، کاهش کیفیت تغذیه، افزایش نگرانی‌های اقتصادی و کاهش قدرت پس‌انداز خانوارها مشاهده کرد. بسیاری از خانواده‌ها امروز بیش از گذشته کار می‌کنند، اما کمتر از گذشته احساس امنیت اقتصادی دارند. 🔻کارمند ایرانی امروز به دونده‌ای می‌ماند که تمام توان خود را برای رسیدن به خط پایان به کار گرفته است؛ اما خط پایان با هر قدم چند متر عقب‌تر می‌رود. او بیشتر می‌دود، بیشتر تلاش می‌کند و ساعات بیشتری کار می‌کند، اما مقصدی که نامش «آرامش اقتصادی» است، هر روز دورتر از دیروز به نظر می‌رسد. 🔻حال سؤال اصلی اینجاست: اگر هزینه‌های زندگی با شتاب چندبرابری افزایش می‌یابد، چگونه می‌توان انتظار داشت افزایش‌های محدود حقوق، قدرت خرید از دست رفته مردم را جبران کند؟ تا زمانی که میان رشد درآمد و رشد هزینه‌های زندگی تناسبی واقعی برقرار نشود، این مسابقه نابرابر ادامه خواهد داشت؛ مسابقه‌ای که در آن بسیاری از حقوق‌بگیران، پیش از رسیدن به مقصد، از نفس می‌افتند.* 📡 #همکارنفتی ، رسانه‌ای برای همکاران صنعت نفت «اطمینان در خبر، اتحاد در صنعت» ‌