انرژی خورشیدی از نقطه عطف اقتصادی مهمی عبور کرد

به گزارش پایگاه خبری همکارنفتی، تحلیل تازه‌ای از سازمان Ember نشان می‌دهد صنعت برق خورشیدی به یک نقطه عطف اقتصادی تازه رسیده است: امروز می‌توان یک نیروگاه خورشیدی را با سرمایه اولیه کمتر از یک نیروگاه گاز یا زغال‌سنگ معادل، برای تولید مقدار یکسانی برق، احداث کرد. این در حالی است که یک دهه پیش، هزینه اولیه ساخت نیروگاه خورشیدی می‌توانست تا پنج برابر بیشتر از گزینه‌های فسیلی باشد.

**چرا این موضوع اهمیت دارد**

تا پیش از این، بزرگ‌ترین ایراد وارد بر خورشیدی نه بازدهی یا هزینه بلندمدت آن، بلکه ساختار پرداخت هزینه‌هایش بود. برخلاف نیروگاه‌های فسیلی که هزینه احداث پایین‌تری دارند و بخش عمده هزینه را در قالب خرید سوخت طی چند دهه پرداخت می‌کنند، پروژه‌های خورشیدی تقریباً تمام هزینه خود را باید از همان ابتدا و یکجا تأمین کنند. این ویژگی در کشورهای دارای بازارهای مالی عمیق چندان مشکل‌ساز نبود، اما در اقتصادهای نوظهور با نرخ بهره بالا و بودجه‌های محدود، می‌توانست تعیین‌کننده باشد که کدام نیروگاه ساخته شود.

**افت ۸۷ درصدی هزینه‌ها از سال ۲۰۱۰**

بر اساس داده‌های سازمان بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر (IRENA)، هزینه نصب فناوری فتوولتائیک خورشیدی از سال ۲۰۱۰ تاکنون حدود ۸۷ درصد کاهش یافته است. تولید انبوه پنل‌های خورشیدی، بهبود بازده تجهیزات، گسترش زنجیره تأمین و انباشت تجربه اجرایی در بازارهای مختلف، عوامل اصلی این کاهش چشمگیر قیمت بوده‌اند.

**پیش‌پرداخت انرژی برای ۲۵ تا ۳۰ سال آینده**

بر پایه این گزارش، یک نیروگاه گاز شاید در روز افتتاح ارزان به‌نظر برسد، اما هر واحد برق تولیدی آن به معنای خرید سوخت بیشتر در سال‌های بعد است. در مقابل، سرمایه‌گذاری در نیروگاه خورشیدی عملاً به معنای پیش‌پرداخت بخش بزرگی از هزینه انرژی برای ۲۵ تا ۳۰ سال آینده است. به این ترتیب، انتخاب سرمایه‌گذاران دیگر بین «دارایی گران‌قیمت اما پاک» و «دارایی ارزان با هزینه سوخت دائمی» نیست، بلکه میان دو دارایی با هزینه اولیه نزدیک به هم است که تنها یکی از آن‌ها بار مالی سوخت را برای همیشه بر دوش می‌کشد.

**تأثیر ویژه بر اقتصادهای نوظهور**

در گزارش آمده که اگرچه کانون توجه بحث‌های انرژی معمولاً اروپا، آمریکا و چین است، اما این تحول ممکن است بیشترین تأثیر را در اقتصادهای نوظهور و درحال‌رشد بر جای بگذارد. این کشورها هم‌زمان با رشد سریع تقاضای برق، نرخ‌های بهره بالا و وابستگی به واردات زغال‌سنگ، نفت یا گاز روبه‌رو هستند و اغلب توان تأمین مالی پروژه‌های بزرگ و متمرکز را با شرایط مناسب ندارند؛ عاملی که می‌تواند مسیر توسعه برق در این کشورها را به‌سرعت به سمت خورشیدی تغییر دهد.