تفاوت ساعات کاری؛ چالش عدالت میان روزکاران، نوبت‌کاران و کارکنان اقماری

همکارنفتی | سرویس خبری «تحلیل و گزارش»  

تفاوت ساعات کاری؛ چالش عدالت میان روزکاران، نوبت‌کاران و کارکنان اقماری 

در سال‌های اخیر، کاهش ساعات کاری کارکنان روزکار به دلایل مختلفی همچون آلودگی هوا، شرایط آب‌وهوایی، همه‌گیری بیماری‌ها و مناسبت‌های خاص، به یک رویه رایج تبدیل شده است. این اقدام هرچند در ظاهر حمایتی است، اما در عمل تفاوتی چشمگیر میان روزکاران و سایر گروه‌های کاری ایجاد کرده است؛ چرا که کارکنان نوبت‌کار و کارکنان اقماری همچنان موظف‌اند تمامی ساعات قانونی را در محل کار حضور داشته باشند.  

نمونه اخیر در ماه مبارک رمضان نشان داد که این اختلاف به حدود ۸۰ ساعت رسیده است؛ موضوعی که بدون جبران مالی یا مزایای معادل، نگرانی و پرسش‌های جدی در میان نوبت‌کاران و کارکنان اقماری ایجاد کرده است. امروز این تفاوت به یک مسئله مهم سازمانی بدل شده که نیازمند توجه کارشناسان و تدوین راهکارهای عادلانه برای حفظ انگیزه و عدالت در محیط کار است.  

در سال‌های اخیر، به دلایل مختلفی همچون آلودگی هوا، شرایط آب‌وهوایی سخت، همه‌گیری بیماری‌ها و مناسبت‌های ملی و مذهبی، ساعات کاری کارکنان روزکار در بسیاری از واحدها کاهش یافته است. این اقدام معمولاً با هدف حمایت از کارکنان و کاهش فشار کاری در شرایط خاص انجام می‌شود.  

با این حال، کارکنان نوبت‌کار و کارکنان اقماری به دلیل ماهیت کاری خود، موظف‌اند تمامی ساعات قانونی را در محل کار حضور داشته باشند و از چنین کاهش ساعات کاری بهره‌مند نمی‌شوند. همین موضوع باعث شده است که در برخی موارد، اختلاف قابل توجهی میان ساعات کاری روزکاران و این گروه‌ها شکل گیرد. نمونه بارز آن در ماه مبارک رمضان مشاهده شد که اختلاف ساعات کاری میان روزکاران و نوبت‌کاران و نیز کارکنان اقماری به حدود ۸۰ ساعت رسید.  

این تفاوت، بدون جبران مالی یا مزایای اضافی، نگرانی‌هایی را در میان نوبت‌کاران و کارکنان اقماری ایجاد کرده است. پیامدهای چنین وضعیتی می‌تواند شامل کاهش انگیزه، احساس بی‌عدالتی و افت رضایت شغلی باشد که در نهایت بر بهره‌وری و انسجام سازمانی اثر منفی خواهد گذاشت.  

کارشناسان حوزه کار و منابع انسانی لازم است این موضوع را با دقت بررسی کنند و راهکارهایی عملی برای ایجاد تعادل ارائه دهند. پیشنهادهایی همچون تدوین دستورالعمل‌های جبرانی، پرداخت مزایای مالی، اعطای مرخصی‌های معادل یا بازنگری در قوانین داخلی می‌تواند به کاهش این شکاف کمک کند. همچنین شفاف‌سازی دلایل کاهش ساعات کاری روزکاران و اطلاع‌رسانی روشن به کارکنان نوبت‌کار و اقماری، اعتماد و رضایت بیشتری ایجاد خواهد کرد.  

این گزارش تأکید می‌کند که توجه به عدالت در محیط کار ضرورتی اساسی است و هرگونه بی‌توجهی به آن، پیامدهای منفی برای کارکنان و سازمان در پی خواهد داشت.