نفت هر پالایشگاه ایران از کجا می‌آید؟

نفت هر پالایشگاه ایران از کجا می‌آید؟

پالایشگاه‌های ایران با وجود قرار گرفتن در یک زنجیره واحد نفتی، خوراک یکسانی دریافت نمی‌کنند. تفاوت در نوع نفت خام، میزان سبکی یا سنگینی، درجه API و مقدار گوگرد، باعث شده هر پالایشگاه متناسب با خوراک خود طراحی و تجهیز شود.

آبادان یکی از متنوع‌ترین سبدهای خوراک را در اختیار دارد و به دلیل نزدیکی به مراکز تولید نفت خوزستان، امکان دریافت نفت خام‌های مختلف جنوب را دارد. اصفهان و تهران نیز بخش مهمی از خوراک خود را از نفت خام تولیدی مناطق جنوبی دریافت می‌کنند، اما مشخصات خوراک آنها یکسان نیست.

در میان پالایشگاه‌های کشور، شازند اراک جایگاه ویژه‌ای دارد؛ این پالایشگاه برای فرآورش نفت‌های سنگین‌تر طراحی شده و با استفاده از واحدهای تبدیل عمیق، بخش قابل‌توجهی از ترکیبات سنگین نفت را به فرآورده‌های باارزش‌تر تبدیل می‌کند.

بندرعباس و لاوان نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی خود از خوراک نفتی مناطق جنوبی و دریایی استفاده می‌کنند. در مقابل، کرمانشاه به نفت خام تولیدی مناطق غرب کشور نزدیک‌تر است و تبریز و شیراز نیز متناسب با مشخصات خوراک قابل دسترس خود فعالیت می‌کنند.

اما یک استثنای مهم، پالایشگاه ستاره خلیج فارس است؛ خوراک اصلی این مجموعه برخلاف پالایشگاه‌های متعارف، میعانات گازی پارس جنوبی است، نه نفت خام معمولی.

این تفاوت خوراک، مستقیماً بر میزان تولید بنزین، گازوئیل، نفت سفید، نفت کوره، قیر و سایر فرآورده‌ها اثر می‌گذارد. به همین دلیل، ظرفیت اسمی پالایشگاه‌ها به‌تنهایی معیار مناسبی برای مقایسه آنها نیست و باید نوع خوراک و پیچیدگی فرآیندی هر پالایشگاه نیز در نظر گرفته شود.