«چراغهایی که هنوز روشنند»؛ روایت غرورآفرینی پیشکسوتان نفت در پارک فیل زیتون اهواز

«چراغهایی که هنوز روشنند»؛ روایت غرورآفرینی پیشکسوتان نفت در پارک فیل زیتون اهواز

اهواز – خرداد ۱۴۰۵؛ ساعت ۲۰ شب؛ هوای اهواز دیگر آن گرمای سوزان ظهر را ندارد. نسیمی ملایم از رودخانه کارون تا دل پارک فیل زیتون کارمندی میوزد. زیر نور چراغهای پارک، چند مرد که موهای سفیدشان چون مروارید در این نور میدرخشد، دور هم جمع شدهاند. در قابی که یادگار این شب است، ایستاده از راست میبینیم: مهندس علی باورصاد، اماناله جانبازی، نصراله جمالی، سیفالله زیبا، محمد منجزی و علیاکبر محمدی...

به گزارش خبرنگار همکارنفتی، این جمع صمیمی، روایتگر نسل طلایی صنعت نفت ایران است. مردانی که روزگاری در دل گرمای سوزان جنوب و در دورافتاده ترین مناطق محروم، با تحمل مشقتها که جان را به لب میرساند، بدون هیچ چشمداشتی جز خدمت به این مرزوبوم، چرخهای صنعت نفت را میچرخاندند. آنها در شرایطی که بسیاری از ما فقط داستانش را می شنویم، با لبخند و غیرت، خطوط لوله را جوش میدادند و دکلهای حفاری را به آسمان میفرستادند.

*نه یک عکس، که یک مکتب*

حالا اما سالها از آن روزها گذشته است. خرداد ماه است، هوا معتدل و دلچسب، و آنها در پارک فیل زیتون نشسته اند تا «گذرانِ عمر» و خاطرات تلخ و شیرین آن روزهای پرمشقت را مرور کنند. از شبی می گویند که طوفان شن، سنگرشان را تهدید میکرد و از صبحی که با دست خالی، یک چاه نفت را مهار کردند. خنده هایشان هنوز جوان است، اما نگاهشان پر از درسی که باید شنید.

*بازنشستگان؛ آینه تمام نمای صنعت نفت*

در فرهنگ اصیل ایرانی، تکریم بزرگترها نه یک رسم که هویت ماست. این پیشکسوتان، «آینه شاغلین» هستند. هر شاغل جوانی اگر امروز سختکوشی و اخلاق حرفه ای را می آموزد، وامدار فرداییست که این عزیزان برایش ساختند.

* به قول یکی از «همکاران نفتی»: «احترام به بازنشسته، احترام به آینده خودمان است. آنها سرمایه های خفته نیستند؛ گنجینه های راهبردی اند.»*

*از تجربه باید استفاده کرد؛ نه فقط تشکر!*

این روزها که صنعت نفت با تحولات پیچیدهای روبه روست، استفاده از دانش و تجربیات این مردان بزرگ، یک ضرورت انکارناپذیر است. آنها که در سخت ترین شرایط اقلیمی و در محرومترین نقاط کشور کار کرده اند، حالا راهکارهای عملی و خلاقیتهای بومی دارند که هیچ کتابی به ما نمی آموزد.

*پیشنهاد همکارنفتی به مدیران ارشد صنعت نفت:*

۱. تشکیل شورای مشورتی پیشکسوتان در هر منطقه عملیاتی، با حضور منظم این عزیزان در جلسات کلیدی.

۲. برنامه «نفت به روایت پیشکسوتان» ؛ سلسله نشستهای انتقال تجربه در مراکز فرهنگی توسط روابط عمومی ها.

۳. بهره گیری از آنان در پروژه های آموزشی؛ چرا که یک خاطره از زبان به عنوان مثال مهندس باورصاد، معادل دهها دوره تئوری کاربرد دارد.

*تکریم؛ از شعار تا عمل*

وقتی غروب خردادماه، آسمان اهواز را به رنگ نیلی میزند، نور چراغهای پارک بر چهره این مردان افتاده است. آنها که روزگاری مایه افتخار ایران بودند، امروز شایسته یک نگاه پر از احترام اند. سرکشی به آنها، نشستن پای حرفشان، پرسیدن نظرشان – اینها حداقل کاریست که میتوان برای کسانی کرد که بهترین سالهای عمرشان را در گرمای ۵۰ درجه و غبار نفت گذراندند.

*پارک فیل زیتون در خرداد ۱۴۰۵، فقط یک پارک نیست؛ یک کلاس درس است. کلاس تجربه، کلاس غیرت، کلاس فرهنگ ایرانی. بیاییم از این کلاس استفاده کنیم، قبل از آنکه دیر شود.*