سایه «موبینگ» (Mobbing) بر سر کارکنان مناطق نفتی؛ انزوای اجباری، شکنجه نوین در برخی ادارات نفت و شاید مناطق نفتخیز

 همکار نفتی | سرویس خبری 《اجتماعی و منابع انسانی》 در روزهای اخیر گزارش‌هایی از لایه‌های مختلف برخی واحدهای ستادی و عملیاتی به دست آمده که نشان‌دهنده اجرای سناریوی «حذف سفید» یا ایزوله کردن عمدی برخی کارکنان است. در این شیوه غیراخلاقی که در ادبیات مدیریت دنیا تحت عنوان موبینگ (Mobbing) شناخته می‌شود، فرد بدون هیچ دلیل انضباطی مشخص و صرفا به دلایل شخصی و یا واهمه از توانمندی او، از چرخه کاری حذف شده، وظایف محوله از او سلب می‌گردد و همکاران دیگر آن فرد نیز تحت فشار یا ترس، از برقراری ارتباط با وی منع می‌شوند.

**انزوای اجباری؛ فراتر از یک بداخلاقی ساده مشاهدات میدانی در برخی مناطق و ادارات ستادی و عملیاتی نشان می‌دهد که این رفتار نه یک اتفاق تصادفی، بلکه به عنوان ابزاری برای فشار روانی بر نیروهای متخصص یا منتقد استفاده می‌شود.** 

طبق استانداردهای حقوقی و انسانی، ایجاد ممنوعیت برای صحبت کردن با یک همکار و یا دستور به بایکوت کردن او، مصداق بارز خشونت روانی و نقض کرامت انسانی در محیط کار است.

**لزوم هوشیاری مدیران منابع انسانی نفت‌خیز حوزه نفتخیز**

مدیران منابع انسانی شرکت های نفتی نفتخیز به عنوان متولی صیانت از سرمایه‌های انسانی، باید نسبت به این پدیده «آگاه‌باش» جدی دریافت کنند.

 سکوت یا بی‌تفاوتی نسبت به این رفتارها در واحدهای زیرمجموعه، می‌تواند تبعات جبران‌ناپذیری داشته باشد:

 🔹️ نقض صریح قوانین: طبق ماده ۲۲ قانون اساسی و مواد مرتبط در قانون مسئولیت مدنی، هرگونه لطمه به حیثیت و آرامش روانی افراد جرم‌انگاری شده است.

 🔹️ تخریب بدنه کارشناسی: ایزوله کردن نیروهای متخصص در مناطق عملیاتی، نه تنها هدررفت منابع مالی و انسانی است، بلکه انگیزه را در سایر کارکنان نیز به شدت کاهش می‌دهد.

 🔹️ ایجاد جو ارعاب: وقتی همکاران از ترس توبیخ یا برچسب خوردن، مجبور به قطع رابطه با یک فرد می‌شوند، محیط کار از یک فضای حرفه‌ای به یک محیط پلیسی و سمی تبدیل می‌شود.

همکارنفتی ضمن اعلام آمادگی به همکاران خود اعلام می کند با حفظ محرمانگی اسامی مدیران و شرکت هایی که چنین اقداماتی را کردند با قبول تمام تبعات قانونی پس از اثبات منتشر خواهد کرد.

انتظار می‌رود واحدهای نظارتی و مدیریت منابع انسانی با ورود به این وضعیت توزیع کار و تعاملات در ادارات گزارش‌شده، با مدیرانی که از «بایکوت کردن» به عنوان ابزار قدرت استفاده می‌کنند، برخورد قانونی کنند.

صنعت نفت که در خط مقدم جنگ اقتصادی قرار دارد، بیش از هر زمان دیگری به «امنیت روانی» کارکنان خود نیاز دارد. نباید اجازه داد روش‌های بدوی و حذفی مانند موبینگ، جایگزین شایسته‌سالاری و روابط حرفه‌ای در پایتخت انرژی ایران شود.