تدوین اساسنامه صندوق بازنشستگی نفت، نگرانی ها و مشکلات

همکارنفتی| به قلم علیرضا علمداری از بازنشستگان صنعت نفت نوشت :

 هدف همه بازنشستگان  انتخاب بهترین اساسنامه برای صندوق است،اما راهکارها برای رسیدن به ان تفاوت دارد و همه حق دارند نگران باشند و همه حق اظهار نظر دارند.

 فکر نکنم بازنشسته ای پیدا شود  که نخواهد  صندوق  ذخیره شیره جانش و آینده اش در اختیار  خود یا  بازنشستگان نباشد و انرا در اختیار بیگانه بگذارد، پس  موضع و هدف  در اساسنامه صندوق  برای همه بدیهی و روشن  است‌ ، بی جهت به کلمات حساس نباشیم با بردن  نام کلمه ای درمتنی یا نوشته ای هيچ اساسنامه ای باطل یا اصلاح نمیشود ،! زیرا که تاکنون  دیده‌ایم که  بسیاری از ابطال  نوشته اند و کارزار هم‌ درست کرده اند هم بسیاری از اصلاح نوشته اند،  اما اتفاقی نیافتاده است ،  همکاران عزیز این کلمات در دادخواست در دادگاه کار برد  حقوقی دارند ، خوب اگر دوستان‌ میدانند که از طریق شکایت به دادگاه می‌توانند ابطال کنند و اتفافی  خاصی برای  صندوق نمی افتد ،چرا اقدام نمیکنند این خواست ۱۰۸ هزار بازنشسته است نفری ده هزارتومان بدهند، یک ميليارد می‌شود فکر نکنم هزینه یک  وکیل مجرب بیشتر از  این شود، اما با فرض که وکیل توانست ابطال کند،  دو حالت پیش میاید یا اختيار اساسنامه جدید  را به بازنشستگان واگذار میکند یا به سازمان دیگری می‌دهد؟!  در حالت اول که ایده ال است در حالت دوم باز معلوم‌ نیست چه اتفاقی برای اساسنامه و صندوق خواهد افتاد!

همکاران عزیز خود بهتر میدانید، برخی از بازنشستگان میگویند با ابطال اساسنامه ممکن است که صندوق دوباره در اختیار دست درازان دولت قرار بگیرد و متضرر شویم، این نگرانی حرف درستی است و آنها هم حق دارند ، برخی همکاران‌ اساسنامه ویراش ۱۰۲ را نوشته اند و تحویل هم داده اند  اما شاید راهکار را در ابطال در دادگاه نمی‌بینند و دنبال راهکار دیگری هستند که معلوم نیست پیدا شود ،برخی هم می‌گویند 

راهکار اصلاح در اساسنامه گفته شده است ، آنها می‌گویند با یک اصلاح دقیق کامل صد در صدی می‌توان از طريق راضی کردن هيت امنا و  ریس جمهور اساسنامه را به نفع همه بازنشستگان برگردانیم .

خوب  بنظر شما  این ‌نگرانی‌ها همکاران  درست نیست ،ایا انها حق ندارند ناراحت  باشند،پس چه باید کرد ؟.

ایا درست است که بنشینیم نظاره کنیم کلمات ‌متن ها را که هیچگونه قدرت حقوقی ندارند، با اعتراض و حمله به کلمه صرف اصلاح دوستان خود را بیازاریم ‌.

اما  داستان قصه من از چند روز پیش آغاز و تکرار‌ گذشته‌ شد متنی نوشتم ، در آن متن فقط به موضوع وظایف مدیران صندوق بر طبق اساسنامه  که تامین رفاه بازنشستگان هست اشاره  کرده بودم و گفته بودم که انها  بجای رفاه ، سختی و فلاکت را به  بازنشستگان داده اند ،حالا یا خود را عوض کنيد یا اصلاح کنيد اساسنامه را، ‌من در این متن منظورم با بند اساسنامه فعلی است که شما طبق آن هم رفتار نمیکنید ، پس بند را اصلاح کنید  در واقع به انها یادآوری  وظایفشان را کرده بودم که شما طبق اساسنامه کار نمیکنید که مورد حمله به کلمه اصلاح واقع شدم.

اساسأ مطلب من در مورد  موضوع اساسنامه  نبود، اینقدر دوستان به کلمات حساس نباشند .

من آنچه بهترین است برای بازنشستگان میخواهم  فکر کنم شما و همه‌ بازنشستگان  هم ، همین را می‌خواهيد پس به کلمات حساس نباشیم  باید دنبال راهکار  صحیح بدون ضرر باشيد که  به نتیجه دلخواه برای  همه بازنشستگان برسد.

باز‌ نمونه‌  این اتفاق،  سه یا چهار سال پیش در گروهی بودم به شخصی‌ که کلمه اصلاح را نوشته بود توسط عده ای از همکاران مورد حمله به کلمه واقع شد، من از این عمل برای ان  همکار ناراحت شدم و متنی کلی  در مورد  موضوع و تعريف  اصلاح نوشتم و مثال هم‌ زدم که  اصلاح می‌تواند تغییرات کلی باشد و موضوع را به نفع شما تمام کند در واقع اصلاح می‌تواند از صفر تا صد انجام شود،  و بعد از نوشتن ان  متن همان همکاران به من حمله کردند و من بعد از آن  از گروه بیرون رفتم  و هر چه مدیر خواهش کرد که بر گردم دیگر برنگشتم، ‌و سال گدشته هم در گروه دیگر سانسور دیگری بر قرار بود که شما  نمیتوانستید کلمه  کارزار را بنویسید که من از  ان گروه هم  خروج کردم ،قرار است ما در گروها آزاد باشیم و آزادانه بنویسیم و نقد منصفانه داشته باشیم نه به هم‌ حمله کنیم و سانسور  کلمات داشته باشیم همانطوریکه شما به ابطال علاقه دارید عده ای دیگر  هم علاقمند اصلاح هستند شما باید همدیگر را  با استدلال قانع کنید نه با حمله و آزار رساندن به هم برای یک کلمه.

جهت اطلاع‌ همکاران  بگویم در کارزار ابطال اساسنامه در صفحه اول آن، جز امضا کنندگان اولیه هستم میتوانید ببينيد اما ممکن است یک روزی هم اصلاح به نفع بازنشستگان باشد  و همه بازنشستگان بپذیرند ما هم باید پشتیبانی کنیم ، اما به هیچ  وجه سانسور و تحميل عقیده را نمی پذيرم و هر جا ببينم نمیتوانم حرفم را بزنم از آنجا خارج میشوم بدون توهين و ناراحتی و یا اسباب زحمت بودن برای کسی ‌.