بلاتکلیفی نخبگان صنعت نفت؛ فریادی که شنیده نمی‌شود

همکارنفتی| در تاریخ صنعت نفت ایران، کمتر دوره‌ای را می‌توان یافت که این‌چنین بی‌توجهی نسبت به سرمایه‌های انسانی متخصص و نخبه صورت گرفته باشد. صدها دانش‌آموخته نخبه، که با امید به آینده‌ای روشن و با پذیرش شرایط خاص جذب، وارد دانشگاه‌های صنعت نفت شدند، سال‌هاست در بلاتکلیفی و بی‌پاسخی مطلق به سر می‌برند.

این افراد با معدل‌های درخشان، از میان بهترین‌های کنکور سراسری، مسیر سخت و تخصصی تحصیل در حوزه‌های نفتی را انتخاب کردند تا بتوانند در قلب این صنعت راهبردی به کشور خدمت کنند. اما علی‌رغم همه وعده‌ها و تعهدات ضمنی، جایگاهی در ساختار رسمی وزارت نفت نیافته‌اند و هیچ پاسخ مشخصی درباره سرنوشت شغلی آنان داده نمی‌شود.

آنچه این شرایط را تلخ‌تر می‌کند، نبود شفافیت در فرآیندهای جذب و سکوتی است که در قبال وضعیت این نخبگان حاکم شده است. چگونه ممکن است نیروهایی که با استانداردترین روند علمی وارد دانشگاه شده‌اند، امروز هیچ سهمی در ساختار تخصصی صنعت نفت نداشته باشند؟

عدالت، شایسته‌سالاری و احترام به تخصص، اصولی هستند که نمی‌توان آن‌ها را در تصمیم‌گیری‌های کلان نیروی انسانی نادیده گرفت. صنعت نفت ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند نیروی انسانی آموزش‌دیده، متخصص و وفادار به ساختار حرفه‌ای خود است.

امروز بیش از گذشته روشن است که بازنگری در سیاست‌های جذب و توجه جدی به سرنوشت دانش‌آموختگان دانشگاه‌های نفت، نه‌تنها یک اقدام عدالت‌محور، بلکه ضرورتی حیاتی برای آینده این صنعت کلیدی است.

صدای این نخبگان، صدای عدالت‌خواهی در سکوتی سنگین است؛ پیش از آن‌که دیر شود، باید آن را شنید.