ایرانِ بعد از نفت؛ آیا چیزی برای آینده گذاشته‌ایم؟

همکارنفتی | ایرانِ بعد از نفت؛ آیا چیزی برای آینده گذاشته‌ایم؟

سال‌هاست که چرخ اقتصاد ایران، به نفت و گاز گره خورده. این طلای سیاه، خون جاری در رگ‌های صنعت ما بوده، اما یک سوال بزرگ بی‌پاسخ مانده: بعد از نفت چه؟

ما برای آیندگان چه گذاشته‌ایم؟ آیا فرزندان ما، نوه‌های ما، هم می‌توانند از منافع نفت و گاز بهره‌مند باشند، یا فقط داستان‌هایش را خواهند شنید؟ آیا آینده‌ای مانده که در آن، نسل بعدی روی پای خود بایستد، نه روی منابعی که ما تمامش کرده‌ایم؟

الان که نفت داریم، برای شهرهایی مثل مسجدسلیمان، هفتکل، اهواز، نفت‌سفید، ایلام و گچساران چه کرده‌ایم؟

کدام بیمارستان پیشرفته؟ کدام دانشگاه بین‌المللی؟ کدام زیرساخت امن و آباد؟

جز دود، بوی گوگرد، ترک دیوار خانه‌ها و ریه‌های گرفته، سهم مردم این شهرها از نفت چه بوده؟

نفت می‌سوزد، عمر ما هم.

آینده نه چندان دور متعلق به انرژی‌های تجدیدپذیر است. دنیا دارد خودش را از نفت رها می‌کند و به سمت انرژی‌های پاک، ارزان و پایدار می‌رود.

ما اما هنوز سرگرم حفاری در دل خاکیم، بدون آن‌که به فردا فکر کنیم.

آیا مسئولان ما، برنامه‌ای برای فردای بی‌نفت دارند؟ آیا کسی صدای خسته مردم نفت‌خیز را شنیده؟

مردمی که زمین‌شان، طلایی بود، اما زندگی‌شان خاکستری ماند.

اگر امروز فکری نکنیم، فردا فرزندان‌مان می‌پرسند:

"وقتی نفت بود، چرا برای ما فکری نکردید؟"

ما برای آینده‌مان چه کرده‌ایم؟

نه فقط آینده‌ی زمین‌های نفت‌خیز، بلکه آینده‌ی ایران.

ایرانی که اگر امروز به‌هوش نیاید، فردا فقط باید حسرت بخورد.

حسرتِ فرصت‌هایی که سوخت، مثل نفت، مثل عمر، مثل آینده.