توی مصاحبه استخدامی نفت رد شد چون «زیادی باهوش بود» ۱۸ میلیون توی ایران، ۷۶۰ میلیون توی استرالیا! فرق فقط یه مصاحبه بود

به گزارش اختصاصی پایگاه خبری «همکار نفتی»، مهندس نخبه ایرانی «الف. الف» که نامش نزد گروه خبری انرژی محفوظ است، پس از رد شدن در مرحله مصاحبه استخدامی حوزه فناوری اطلاعات شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در سال ۱۴۰۲، اکنون در یکی از شرکت‌های معتبر آی‌تی در استرالیا مشغول به کار است و ماهانه بیش از ۷۶۰ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند.

این مهندس جوان با مدرک فوق‌لیسانس مهندسی نرم‌افزار، پس از قبولی در آزمون کتبی استخدامی، در مرحله مصاحبه فنی و روانشناسی رد شد؛ اما چند ماه بعد با ویزای کاری به استرالیا مهاجرت کرد و در یک شرکت بین‌المللی های‌تک، با قرارداد سالانه ۱۳۰ هزار دلار استرالیا به عنوان Software Developer Engineer مشغول به کار شد.

طبق قرارداد رسمی، وی هفته‌ای ۴۰ ساعت کار می‌کند که دو روز آن دورکاری از منزل و سه روز حضور در محل شرکت است. همچنین به‌صورت کتبی اعلام شده که حقوق سالانه‌اش پس از چهار سال دو برابر خواهد شد.

در مقابل، صنعت نفت ایران همچنان با حقوق‌های ماهانه ۱۸ میلیون تومانی در بدو استخدام، توان رقابت با بازار جهانی را ندارد. طبق جدول رسمی استخدامی سال ۱۴۰۴، پایه حقوق فوق‌دیپلم ۳.۶ میلیون تومان تعیین شده و حتی با ۸۰ ساعت اضافه‌کاری و بهره‌مندی از نفت‌کارت و کالا‌کارت، دریافتی ناخالص به سختی به ۲۹ میلیون تومان می‌رسد. پس از کسورات، دریافتی نهایی بین ۲۵ تا ۲۷ میلیون تومان خواهد بود. در مناطق شمالی با ضریب ۲.۷، این رقم حتی کمتر نیز می‌شود.

این تفاوت فاحش در پرداختی‌ها، زنگ خطری جدی برای آینده صنعت نفت ایران است؛ صنعتی که با ساختارهای فرسوده، سیاست‌های جذب ناکارآمد و بی‌توجهی به استعدادها، نه تنها نخبگان را جذب نمی‌کند، بلکه آنان را به مهاجرت سوق می‌دهد.

پرسش اساسی اینجاست: چرا جوانی که تا ۲۷ سالگی در ایران آموزش دیده و هزینه‌های رشدش از منابع ملی تأمین شده، نمی‌تواند در کشور خود خدمت کند؟ پاسخ روشن است: وقت بازنگری در سیاست‌های منابع انسانی صنعت نفت فرا رسیده است.