هــمکارنــفتی | آژانـس خــبرگـزاری نــفت و انـژری

واگذاری اعتباری حجمی از محموله‌های نفتی به چهار تراستی، پرسش‌هایی جدی درباره نحوه انتخاب، مجوز فروش اعتباری، تخصیص محموله جدید با وجود بدهی احتمالی قبلی، مبنای قیمت‌گذاری و شفافیت زنجیره تصمیم‌گیری ایجاد کرده است. در حالی که برخی گزارش‌ها و اظهارنظرها از ابهام در این فرآیند سخن می‌گویند، شرکت ملی نفت ایران برخی روایت‌های منتشرشده را رد کرده و بر نظارت دستگاه‌های ذی‌صلاح تأکید دارد. این گزارش تحلیلی است و به معنای اثبات تخلف برای هیچ شخص یا نهاد نیست.

به گزارش همکار نفتی، ساختمان جدید اورژانس بیمارستان بزرگ نفت اهواز، همراه با دو اتاق عمل جدید و بخش جدید پسماند بیمارستان، با حضور دکتر کورانی‌فر، مدیرعامل سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت، افتتاح شد. دکتر دهقان، رئیس بهداشت و درمان نفت جنوب، در این مراسم گفت ظرفیت اورژانس از ۱۲ به ۲۷ تخت رسیده است

دفاع جانانه دکتر ناصری کریموند از مطالبات پرسنل نفت در حوزه بهداشت و درمان

در جنوب اسپانیا، جایی که خورشید تقریباً تمام سال بر زمین‌های خشک و پهناور آندلس می‌تابد، پروژه‌ای در حال شکل‌گیری است که می‌تواند مسیر آینده انرژی اروپا را تغییر دهد. «دره هیدروژن سبز آندلس» تنها یک طرح صنعتی تازه‌ساخت نیست؛ تلاشی است برای تبدیل یک منطقه به مرکز تولید و صادرات انرژی پاک، آن هم در مقیاسی که تا چند سال پیش بیشتر شبیه یک چشم‌انداز بلندپروازانه بود تا برنامه‌ای اجرایی. اکنون اما این چشم‌انداز وارد مرحله عملیاتی شدن شده و به‌تدریج به واقعیت نزدیک می‌شود.

ادعا این نیست که رسانه باید بی‌طرف باشد؛ ادعا این است که برخی رسانه‌ها حتی در بی‌طرفی هم صادق نیستند. آن‌ها در بزنگاه‌های واقعی که حقوق کارکنان پایمال می‌شود، ناگهان دچار «کرختی انتخابی» می‌شوند؛ همان سکوتی که نه از بی‌اطلاعی می‌آید و نه از احتیاط حرفه‌ای، بلکه از محاسبه‌گری سرد و منفعت‌جویانه.

ورود فناوری‌های حفاری صنعت نفت و گاز به پروژه‌های زمین‌گرمایی، نقطه عطف تازه‌ای در گذار انرژی آمریکا رقم زده است؛ تحولی که با اتکا به زیرساخت‌های موجود نفت شیل، ظرفیت بالقوه تولید برق پاک را تا مرز ۵۵۰۰ گیگاوات بالا می‌برد و زمین‌گرمایی را از یک منبع محدود به گزینه‌ای مقیاس‌پذیر و پایدار در سیاست انرژی این کشور تبدیل می‌کند.

نشست اخیر شورای حقوق و دستمزد، با حضور رئیس سازمان اداری و استخدامی و وزیران نفت، اقتصاد و آموزش‌وپرورش، بار دیگر نشان داد که بحران مزدی کارکنان دولت از مرحلهٔ هشدار عبور کرده و به نقطه‌ای رسیده که ادامهٔ وضع موجود، کارآمدی دستگاه‌های اجرایی را تهدید می‌کند. در مرکز این بحران، افزایش ۲۰ درصدی حقوق در ابتدای سال قرار دارد؛ تصمیمی که نه با تورم همخوان بود و نه با واقعیت هزینه‌های زندگی، و همین شکاف امروز به منشأ اصلی نارضایتی، افت انگیزه و مطالبهٔ گستردهٔ کارکنان برای بازنگری در نظام پرداخت تبدیل شده است—مطالبه‌ای که نه‌تنها بحق، بلکه برای حفظ نیروی انسانی متخصص و جلوگیری از فرسایش نظام اداری ضروری است.

تصمیم وزارت نفت برای قرار دادن تاکسی‌های اینترنتی پُرپیمایش در اولویت دوگانه‌سوز شدنِ رایگان، در ظاهر یک سیاست حمایتی ساده برای کاهش هزینه‌های سوخت رانندگان است، اما در لایه‌های زیرین خود نشانه‌ای از تغییر رویکرد دولت در مواجهه با مسئله مصرف انرژی، مدیریت ناوگان حمل‌ونقل شهری و رابطه میان دولت و پلتفرم‌های اینترنتی است. این تصمیم زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم ساختار مصرف بنزین در ایران طی سال‌های اخیر به نقطه‌ای رسیده که هر سیاست کوچک در حوزه سوخت، پیامدهای گسترده اقتصادی و اجتماعی دارد.

افزایش بی‌سابقۀ قیمت کارخانه‌ای خودروها، سیاست سهمیه‌بندی بنزین را با چالشی جدی روبه‌رو کرده است؛ چالشی که عملاً مرز میان خودروی اقتصادی و گران‌قیمت را از میان برده و حمایت دولت از مصرف‌کنندگان را بی‌اثر ساخته است. در حالی‌که تقریباً تمام محصولات داخلی در کارخانه با قیمتی بالاتر از یک میلیارد تومان عرضه می‌شوند، معیار تعیین‌شده برای دریافت سهمیۀ یارانۀ بنزین عملاً کارکرد خود را از دست داده و بخش بزرگی از مالکان خودروهای معمولی را در ردیف دارندگان خودروهای لوکس قرار داده است. نتیجه آنکه سهمیۀ ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی برای اغلب خودروهای نوشماره حذف شده و مصرف‌کننده‌ای که هیچ نقشی در تعیین قیمت کارخانه‌ای ندارد، اکنون باید هزینه این افزایش را در قالب بنزین ۱۰ هزار تومانی بپردازد؛ وضعیتی که نشان می‌دهد سیاست سوخت از مسیر حمایت اجتماعی فاصله گرفته و به ابزاری برای جبران شکاف‌های ساختاری تبدیل شده است.

گسترش دوباره عملیات فراکینگ، فناوری تزریق پرفشار آب و شن برای ایجاد ترک‌های کنترل‌شده در سنگ‌های شیل، بار دیگر توجه‌ها را به نقش این روش در تغییر نقشه تولید انرژی جهان جلب کرده است؛ تکنولوژی‌ای که در کنار جهش تولید نفت و گاز، موجی از نگرانی‌های زیست‌محیطی و بحث‌های نظارتی را نیز به‌دنبال خود کشانده است.